Laatste dag

Vrijdag 12 oktober 2012, onderweg naar huis.

Via Krabi fietsten we naar het vliegveld. Het eerste stuk ging door een karst-landschap van begroeide kalkrotsen. Eenmaal op het vliegveld, flink bezweet want het was ontzettend warm, moesten we onze fietsen, onze bepakking en onszelf prepareren voor de drie vluchten naar huis.
Eerst gingen we met Asia Airlines naar Bangkok, naar het oude internationale vliegveld dat nu in gebruik is voor binnenlandse vluchten. Met de (ingepakte fietsen) vervolgens in een bus en dwars door de stad naar het nieuwe internationale vliegveld. Dat is niet een beste plek voor mensen die een lekker hapje belangrijker vinden dan een Gucci tas. Maar op de allerlaatste plek bleek zich toch nog een prima restaurant (een keten weliswaar) te bevinden. Met het geld wat we gedacht hadden te moeten besteden aan een taxibusje hebben we in een flesje rood aangeschaft. Voor iedere fiets één.
Over de vlucht van Bangkok, via Dubai, naar Amsterdam met Emirates zullen we het maar niet hebben.


De laatste foto op de fiets

Started: 12 okt. 2012 09:49:16
Ride Time: 1:55:31
Distance: 32,26 km
Average Speed: 16,76 km/h
Fastest Speed: 38,34 km/h
Ascent: 247 metres
Descent: 224 metres

Sponsor het MS FondsVlindertje

Aankomst in Krabi

Dinsdag 9 oktober. Plai Phraya – Ao Nang (Krabi).
De laatste echte fietsdag. En met, toch een beetje onverwacht, heel veel te zien onderweg.
Vlak na de middag kwamen we aan bij het strand van Ao Nang. Na de lunch hebben we om de hoek een hotel geboekt. We zitten op de vierde verdieping, met een prachtig uitzicht over de baai.
Ao Nang is een echt toeristenplaatsje met voornamelijk middenklasse hotels. De grote ketens zitten verderop met hun resorts. In Ao Nang is zelfs in het laagseizoen nog van alles te doen. Wij gaan nog wat van de omgeving bekijken, Herman wil overal op de fiets heen, maar ik ga liever met het bootje.


De dag starten met een ontbijtje 7-Eleven


De stad uit


Heuvel af en heuvel op


Nog 39 km naar Krabi, maar wij moeten nog 52 km


Buddha

De laatste 73 kilometer

Sponsor het MS FondsVlindertje

Vals spel

Maandag 8 oktober. Saphli – Tha Rong Chai (auto).
Tha Rong Chai – Plai Phraya.


Op zondagavond aten we bij een visrestaurant in Saphli. Ieder stadje langs de kust heeft er wel zo een. Verse vis staat uitgestald en dan kan je of uitkiezen van wat er is uitgestald, of vanaf het menu wat bestellen. Wij bestelden garnalen vanaf het menu. Aan het eind ontstond verwarring, de menukaart die wij hadden, de Engelstalige, kende andere (lagere) prijzen dan de Thaise, bleek later. Wij zagen hoe de eigenaar van het restaurant (of zijn zoon, in ieder geval het baasje) onze rekening liet veranderen, naar de hogere Thaise prijzen. Een beetje vals spel.

Ook wij speelden vandaag vals spel. We hebben een stukje overgeslagen. Wij hebben er veel goede smoezen voor, maar uiteindelijk wilden we gewoon nog twee daagjes uitrusten in Krabi. We hebben expres een stuk langs de kust overgeslagen, want daar hebben we al heel wat van gehad.
Dus reden we door het binnenland en dat hebben we geweten. Aan het eind bleken we zo’n 750 stijgingsmeters verzameld te hebben. En er zaten een paar hele valse tussen.
Uiteindelijk kwamen we in ons vooraf gereserveerde hotelletje in Plai Phraya aan. Een vreemde combinatie van primitief (hangtoilet) en modern (airco en wifi), met vreemde mensen. We moesten wel reserveren, want zoveel hotels er zijn langs de kust, zo weinig in het binnenland. In Plai Phraya zagen we de eerste echte karst bergen, maar daarover morgen meer.


eventjes heuveltje af


Started: 8 okt. 2012 09:35:16
Ride Time: 6:20:56
Distance: 84,65 km
Average Speed: 13,33 km/h
Fastest Speed: 38,67 km/h
Ascent: 739 metres
Descent: 689 metres

85 gemene kilometers

Sponsor het MS FondsVlindertje

Stoempen

Zondag 7 oktober 2012. Bang Saphan – Saphli.


Vandaag wilden we een flinke afstand afleggen. Boven de honderd. Ik zit inmiddels weer op minstens 80% van mijn kunnen, dankzij de hulp van de antibiotica en Herman gaat nog steeds goed.
De dagen beginnen op elkaar te lijken. ‘s Ochtends vroeg op, flink aan de bak op de fiets, onderweg proberen we zoveel mogelijk de vocht, het suiker, het zout en de maag op peil te houden. We kopen kleine flesjes chocolademelk bij Tesco, hapjes bij 7-Eleven en sinaasappelsap met 10% suiker langs de weg (mits koud). En water, veel water.

Tussen een en drie is de energie wel op. Afhankelijk van waar we zijn, landen we meestal eerst in een restaurantje in een uiterste poging om het energieverbruik weer aan te vullen (denk aan bier, rijst en vis). Vervolgens gaan we op zoek naar een slaapplek. Langs de kust is dat redelijk gemakkelijk.

Onderweg hadden we nog een ontmoeting, op de fiets, met een echte wereldfietser. Zo eentje die in twee jaar helemaal uit Nederland is komen fietsen. Hij had 35 kilo bagage bij zich (wij rond de 12), waaronder tent en slaapmatje. Hij fietste als een diesel, heuvel op en heuvel af. Ik weet natuurlijk niet of hij die al van nature had, maar hij had van de hele dikke kuiten. Ik zag er toch 2 jaar stoempen in zitten.

Thailand langs de kust blijft mooi:


Visserswoningen


Started: 7 okt. 2012 07:01:25
Ride Time: 6:27:50
Distance: 103,04 km
Average Speed: 15,94 km/h
Fastest Speed: 48,10 km/h
Ascent: 602 metres
Descent: 637 metres

Dag en vakantierecord: 106 kilometer

Sponsor het MS FondsVlindertje

Op de helft

Zaterdag 6 oktober 2012. Prachuap Khiri Khan – Bang Saphan.

Gisteren hadden we een rustdag. Voor de was, de gezondheid, om een boekje te lezen en even bij te rusten.
Wel nog een leuke foto gemaakt van een verdronken bootje.


bootje


Vandaag weer een flink stuk gefietst. De teller bleef uiteindelijk staan op 94 kilometer.
Thailand is op z’n smalst waar we fietsen en eigenlijk de enige weg om te volgen is de snelweg, op de vluchtstrook. Da’s niet zo leuk, dus is het de sport om alternatieve weggetjes te vinden, liefst vlak langs de kust. Omdat internet onderweg er niet altijd is (en je moet daar een apart kaartje voor kopen) is de makkelijkste oplossing de routeplanner op de telefoon. Ik heb Tomtom en Herman heeft die van Nokia. We dachten vandaag een leuk weggetje weg van de snelweg gevonden te hebben.
De weg begon goed, werd daarna onverhard, en smaller en smaller. Volgens Tomtom was het een autoroute, maar uiteindelijk daalden we te voet af, via stroomsleuven, in een droge rivierbedding. (Droog dankzij die geweldige moesson van hier). Omhoog was nog lastiger natuurlijk.
Slecht voor de afstand, en voor Herm’s voeten, goed voor het avontuur.


Herman komt uit het bos


Natuurlijk waren er ook nog leuke dingen te zien onderweg. Leukst was wel hoe vanmorgen een vissersbootje werd geladen met lege viskratten en dozen.


Zonder kraan


Inmiddels is het zaterdag en zijn we in veel opzichten op de helft. De helft in dagen, de helft van de afstand is gefietst. We hebben al heel veel lol gehad en ook daarvan willen we meer. Gelukkig werken mijn pillen en heb ik weer lucht (en reserve) bij het fietsen en hang ik niet als een jandoedel aan het achterwiel van Herm. Bij elkaar heeft dat toch wel veel tijd en afstand gekost. En ik zit nog midden in mijn kuurtje, ik moet voorzichtig aan blijven doen. We zullen wel zien hoever we komen in de tweede helft. Maar het kan eigenlijk al niet meer stuk.


Started: 6 okt. 2012 07:15:56
Ride Time: 5:57:50
Distance: 94,04 km
Average Speed: 15,77 km/h
Fastest Speed: 38,77 km/h
Ascent: 421 metres
Descent: 416 metres

94 echte Thaise kilometers

Sponsor het MS FondsVlindertje

Kuurtje

Donderdag 4 oktober 2012. Pak Nam Pran – Prachuap Khiri Khan.


Het fietsen gaat me steeds zwaarder af. Terwijl mijn conditie beter zou moeten worden, wordt hij zelfs wat slechter. En is veel minder dan vorig jaar. Is het de hitte? Ben ik nu echt te oud voor dit soort gein? Of is het toch die verkoudheid die steeds dieper in mijn longen gaat zitten, waardoor ik iedere dag na zo’n veertig kilometer gas terug moet nemen omdat ik er de lucht niet meer voor heb. Optimist als ik ben gok ik op het laatste. Ik wil wel naar Krabi.

Tijdens het zwoegen achter Herman aan, besluit ik dat ik maar een kuurtje moet gaan doen. Ondertussen probeer ik wel zo veel mogelijk van de omgeving te genieten. De tocht van vandaag, van Pak Nam Pran naar Prachuap Kiri Khan, gaat maar voor een klein stukje over de autoweg. Voor de rest zijn het rustige provinciewegen. Veel te zien. Prachtige eilanden en eilandjes voor de kust. Leuke strandjes met bootjes.


Huisje, bootje, brandje.

In Prachuap word ik door beheerster van ons hotel, een grappige Thaise, naar de pharmacy verwezen (de apotheker dus, maar dan toch weer anders), die zich aan de andere kant van het stadje moet bevinden. Maar ondanks de kaart is het niet zo eenvoudig. We verwachten een bord of een apothekers-kruis. Maar niet hier. En bijna niemand spreekt Engels. De meisjes van de opticien, in hagelwitte strakke bedrijfsjurken, ook geschikt voor een cocktailparty, kunnen me wel vertellen waar de pharmacy is. Eentje loopt met me mee naar buiten en wijst naar de overkant van de straat.
“That’s the pharmacy.”
Ze lacht er vrolijk bij. Om onze domheid? Om onze stoerheid? Of gewoon omdat het leuk is om te lachen in Thailand.

In de pharmacy word ik geholpen door een oudere dame en een jongere meid.
“Ik heb last van een infectie op mijn longen en zoek een anti-bioticum,” zeg ik in mijn beste Engels. “Moet ik eerst naar een dokter?”
De jonge meid, ook al lachend, schudt haar hoofd. “Dat hoeft niet in Thailand.”
De oudere dame heeft inmiddels mijn kuurtje te pakken. Tien tabletten Moxilin-500. Twee keer daags na de maaltijd. ‘s Avonds met bier innemen.
De rekening is te overzien, even denk ik nog om een bonnetje te vragen voor de zorgverzekering, maar dat lijkt me wat overdreven. Totale kosten zijn 30 Baht. Omgerekend 75 eurocent.


Pillen

Started: 4 okt. 2012 07:47:36
Ride Time: 5:36:24
Distance: 87,52 km
Average Speed: 15,61 km/h
Fastest Speed: 34,07 km/h
Ascent: 338 metres
Descent: 343 metres

Zevenentachtig gemeten kilometers

Sponsor het MS FondsVlindertje

Naar het zuiden

Woensdag 3 oktober 2012. Laem Phak Bia – Pak Nam Pran.


Langzaam maar zeker fietsen we verder naar het zuiden, in de richting van Krabi. Bangkok is steeds verder weg. De kust waarlangs we rijden is de Thaise Riviera. De Riviera voor Thai, wel te verstaan. Dat heeft zo zijn eigenaardigheden. Geen Ierse pubs, geen steak-en-frites restaurants, geen espresso-bars, geen bunga-bunga tenten (niet op onze route in ieder geval).
Zo was ik vanochtend blij met een kopje Nescafé bij het ontbijt. Toch nog wat cafeïne.
Deze kust is saai. Over-ontwikkeld, en ook nog op de verkeerde manier. Onaantrekkelijk. Tussendoor zie je wel dat het beter kan, maar dan moet je goed opletten. Maar de kans is groot dat het hier een Thais Torremolinos wordt. Veel hotels, veel resorts, en ze willen er allemaal bij zijn, de Hiltons en de Novotels van deze wereld.
Van de regen in de drup, van standaard Thais naar confectie westers.
Gelukkig fietsen we door en genieten van de dingen die langs komen.

Nog geen route-kaartje vandaag. Mijn reserve batterij liet het het op het moment supreme afweten. (Fout bij het opgeladen). Deze komt nog. Ook geen foto’s. Herm ging vandaag als een beest en ik moest alle zeilen bijzetten om ‘m bij te houden.

Aanvulling. Inmiddels wel het routekaartje, geleend van Herman. En ook nog een foto. Op de boulevard van Pak Nam Pran zijn, zoals in vele Thaise kustplaatsen, visrestaurants, waar de vangst van de dag tentoongespreid wordt. Het restaurant van deze avond had wel een paar flinke beesten rondzwemmen. Het is duidelijk waar hun aandacht naar uitgaat. Voor ons waren ze te groot. Ik hield het, zoals gewoonlijk, bij garnalen. Ditmaal gefrituurd.


Visjes, te groot voor het bord. Nog wel.

Routekaartje, van Herman.

Sponsor het MS FondsVlindertje

Pijntjes en zalfjes

Dinsdag 2 oktober 2012. Samut Songkhram – Lham Pak Pia.

De derde dag van een fietstrip is vaak de medische dag. Voor ons speelden deze reis tot nu toe jetlag, algemene ongetraindheid, griep, hitte, zonnebrand, schuurplekken op niet nader te noemen plaatsen, pijn in enkels en voeten, muggenbeten, verkoudheid en hoge leeftijd onder meer een rol. Ik kan er een paar vergeten zijn (O ja, die ook).
Vandaag was extra zwaar vanwege de niet aflatende zonneschijn. En dat bovenop de luchttemperatuur van meer dan 30 graden. Afzien is er niks bij.
Dus zijn we vroeg gestopt. Nog geen zeventig kilometer. Aan al onze sponsors en aan allen van de doelgroep van onze actie (die wel erger gewend zijn): sorry, er zat vandaag niet meer in.

Om de lichamelijke ongemakken te bestrijden gebruiken we zowel modern westerse maar ook plaatselijke geneeskunst. Alles om morgen weer de gebruikelijke 80 kilometer te halen.


Herman vooraf


Huizen op palen aan een zeearm


Herman achteraf

Distance: 63,29 km
Average Speed: 16,51 km/h
Fastest Speed: 35,85 km/h
Ascent: 147 metres
Descent: 149 metres

Sponsor het MS FondsVlindertje

Het meisje met de bruine ogen

Maandag 1 oktober 2012. Bangkok – Samut Songkhram.


Ze was niet jong, zeker ouder dan twintig.
Ze was ook niet oud, vast jonger dan veertig.
Ze was niet dik, en ook niet superslank.
Ze droeg een kort spijkerbroekje met een donker shirt.
Ze had de mooiste donkerbruine ogen.
Ze vroeg: “Eat?”
Wij zeiden: “Drink.”
Zij zei: “No eat?”
Wij zeiden: “Singha.”
Toen ze terugkwam was ze heel even het mooiste meisje van de hele wereld.

Het doel van vandaag was Bangkok uitkomen. Dat is niet zo gemakkelijk als het klinkt, want Bangkok is een reuzenstad waar alle straten de stad ingaan en niet uit. Onze oplossing voor dit was om eerst de stad in te rijden om er vervolgens weer aan de goede kant uit te komen.
Het was druk vanmorgen. Maandagochtendspits. Lange rijen auto’s, vrachtwagens en busjes (weinig tuk-tuks meer) waar de brommertjes, tussen de rijen door, naar voren reden. Wij volgden de brommertjes. Optrekken, tussen de auto’s doorweven. Mensen zwaaiden en riepen naar ons, en wij zwaaiden vrolijk terug.

Toen we eindelijk aan de goede kant de stad uitkwamen, bevonden we ons op een lange en brede verkeersweg. Het was heel warm en droog. De moesson van de maandag, ‘s ochtends nog prominent op de weersites met minstens 3 cm regen, bleef uit. Wij moesten voor ons eigen water zorgen, liter na liter na liter.

Na Ka Long konden we eindelijk van de drukke verkeersweg af, vanaf nu gaan we die zo ook zo veel mogelijk mijden.

De laatste kilometers waren moeilijk, het vlees was heel zwak geworden. De benen gaven niet thuis en de buik wilde eindelijk weer mannendrank in plaats van al dat zoete spul.
In Samut Songkhram, vlak bij de rivier, was er een klein overdekt restaurantje.
Wisten wij veel dat het mooiste van de dag op het punt stond te gebeuren.

Geen leuke foto van de hoogtepunten, dus dan maar een tempel aan een rivier, voor de liefhebbers


Started: 1 okt. 2012 07:36:40
Ride Time: 5:08:56
Distance: 86,08 km
Average Speed: 16,72 km/h
Fastest Speed: 36,64 km/h
Ascent: 384 metres
Descent: 398 metres

Sponsor het MS FondsVlindertje

Aangekomen in Bangkok

Zondag 30 september 2012. Bangkok – Bangkok.

Op donderdagavond, minder dan 36 uur voor ons vertrek sloeg een klein noodlotje toe. Ik kreeg de griep van een Luxemburgse, eigenlijk Franse, collega. Gelukkig voelde ik al snel dat dit niet een heel erge was, maar het heeft de vliegreis naar Bangkok toch behoorlijk onaangenaam gemaakt. Het verschil in luchtdruk, de schrale lucht in het vliegtuig, de verstopte oren.
De wat groot uitgevallen Airbus was dan nog niet eens zo’n slecht vliegtuig wat dit betreft. En een heel positief puntje van Emirates: bij elke taal kan je ook de ondertitels erbij krijgen. Voor zo’n half dove als ik een uitkomst. Door de herrie kan ik vaak de films niet volgen.


Airbus 380

In Bangkok bleek, na wat gezoek, dat ook onze fietsen het gehaald hadden. Mijn splinternieuwe bekerhouder echter niet, de chainglider (een mooi woord voor een bepaald soort kettingkast) had het zwaar te verduren gehad en de ketting lag er af. Het ventiel van de achterband was krom. Er was nogal met de fietsen gesmeten, maar toch reden we volgens planning om 3 uur de terminal uit.


Geradbraakte fietsen en mensen.


In tegenstelling tot wat sommige fiets-sites verhalen is het relatief gemakkelijk om weg te komen van de luchthaven van Bangkok. Volg de brommertjes, waar zij gaan, kan jij ook gaan. Voor de rest was het gedrag van de verkeersdeelnemers uitermate correct. Maar het was natuurlijk wel zondag, en alhoewel de Thai niet in de heer zijn, kan het toch een rol meegespeeld hebben.