Gibraltar – Restaurant Bunter

Gibraltar 14-16 december 1996.

Eten in restaurant Bunter.

Zou ik er gegeten hebben als ik wist dat Billy Bunter bij ons bekend staat als Billy Turf. Ik weet het niet.
Het is een zwoele avond en de meeste Engelse matrozen, die in hordes door het stadje zwerven zijn tot aan hun strot bezopen. Waggelend, gillend en elkaar trekkend lopen ze in groepjes door de smalle straatjes. Ik heb nog een lager met ze gedronken in een van de locale bars. Maar ik ben moe, de reis is net begonnen en de laatste nachten heb ik te weinig slaap gehad. Ik heb zin in een stuk vlees, maar dan wel iets beters dan de Burger King.
Op Main Street hangt het uithangbord: Bunters, the finest in town.
De prijzen lijken redelijk en aangezien ik vermoed dat het eten de komende tijd niet bijzonder zal zijn besluit ik naar binnen te gaan. Ik blijk iets te vroeg, maar de barman, vijftiger, grijs achterovergekamd haar, buikje, trekt voor mij een biertje open, Heineken natuurlijk.

Als de tafel gereed is wordt ik naar de eetkamer geleid. Een vrouw van in de veertig komt me bedienen. Onder een te korte rok, die haar buikje alleen maar accentueert, steken bleke benen,. Ik bestel een salade en een steak met blauwe kaas.
Ondertussen vallen me de namen aan de muur op. William Earnest Wibley, Richard Russell, Sidney James Snoop. Als de barman voorbij komt vraag ik er naar.
‘Dat zijn de klasgenoten van Billy Bunter. In Nederland staat hij bekend als Billy Turf.’
Hij lacht even en verdwijnt naar de bar.
De klapduur vliegt open, de vrouw komt met de salade. Ik ben de enige in de zaak maar ze loopt hard. De salade is voornamelijk rauw en gezond.
Terwijl ik eet begint het me te dagen. Dit is Engeland. Ik kijk naar klapdeur want ieder moment kan Basil Fawlty er doorheen komen, of Manuel.

Inmiddels wordt ook de volgende tafel klaargemaakt voor drie jonge Scandinaviers, die net zijn binnengekomen.
‘Let us look at the menu’s in the bar area.’ De barman blijft in zijn rol.
En als ze even later ook hun plaats in de eetzaal gewezen krijgen roept hij nog even door de bijna lege zaak:
‘An ashtray on table three, please.’
Gelukkig blijkt de helft van de steak niet aangebrand en goed te eten.

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>