Ethiopië – de schoteltjes van de Mursi

Na twee dagen verblijf in de Buska Lodge in Turmi vertrekken we vroeg naar Jinka.

Naar Jinka

In Jinka is het zoeken naar het juiste hotel.  Natuurlijk wordt geprobeerd ons onder te brengen in een ander hotel, er is er zelfs een met een vergelijkbare naam. Toch belanden we uiteindelijk bij onze eerste keus Hotel Eco-Omo. Prachtig hotel en heel comfortabel.

Naar het Mursi dorp

Snel na aankomst vertrekken we weer, we gaan het Mursi dorp Marganto bezoeken. Er moet natuurlijk een gids mee en uiteindelijk ook nog een soldaat, met geweer. Mursi kunnen wel eens gewelddadig zijn, is het verhaal.

In het dorp is het echter van hetzelfde laken een pak als bij de Karo: geld voor een foto en de dorpelingen staan te dringen om mee te doen. En eigenlijk is de conclusie hetzelfde, een dorp uit de prehistorie dat zich staande probeert te houden in de moderne tijd. Hoe lang nog, is de vraag.

Littekens en schotel

De Mursi zijn bekend van een wel heel typische lichaamsversiering: in oren en lippen proberen ze grote schotels te plaatsen.  Dat is langdurig werk, waarmee vrouwen na het huwelijk beginnen. Het speelt een rol in hun rituelen, normaal lopen ze er niet mee, een schotel tussen tussen mond en lip is niet erg aangenaam. (Dat vermoeden hadden we al).

Tanden die in de weg zitten worden getrokken

Uiteindelijk wordt het heel gezellig. Een paar jonge vrouwen, sommige getrouwd gezien hun lippen en sommige nog niet, willen een stukje meerijden naar het volgende dorp. We klappen gezamenlijk op de muziek uit de autoradio en bepaalde foto’s uit een reisboek worden nauwkeurig bestudeerd. De foto’s van mannen en vrouwen van volken in de buurt zijn interessant, alle andere foto’s niet. Er wordt gewezen, gelachen en commentaar geleverd, wat dat betreft is er weinig verschil tussen hen van de pre-historie en ons van de moderne tijd.

Geen schotel, dan een hanglip

Nadat de jonge vrouwen de auto hebben verlaten raken we in gesprek met onze gids en Hedi, onze chauffeur. Het is ons opgevallen dat onze chauffeur een tijdje opliep met een van de jonge vrouwen uit het dorp. Nog niet getrouwd, want nog geen schoteltjes. “Ben je verliefd,” vragen we Hedi. Hedi lacht een beetje. De gids zegt, dat het toch geen zin heeft. Hedi kan haar niet betalen.

“Hoeveel kost zo’n meisje dan?” vragen we nieuwsgierig.

De gids antwoordt: “48 koeien en een kalasjnikov.”

 

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>