Ethiopië – bij de Karo

De rit naar de Karo gaat over een lange en slechte weg. Geen asfalt, niet geprepareerd maar een rood spoor door de jungle.

Route

Veel bos, met  meest lage bomen die niet al te dicht bij elkaar staan. Met veel termietenheuvels, metershoge schoorsteenpijpen van rood zand tussen de struiken.

Termietenheuvel

Gorcho, het dorp waar we heen gaan, ligt prachtig in een bocht van de rivier de Omo, hoog op de zuidelijke helling. Direct aan de oevers zijn wat akkers waar op een traditionele manier graan wordt verbouwd. Het dorp draait echter op het toerisme. Als we aankomen staan de bewoners al klaar, prachtig geschilderd of anderszins aantrekkelijk voor toeristen. Iedere foto die ze weten te scoren, levert ze 5 birr op, 15 cent. Vier mensen op een foto betekent 20 birr. Daarnaast moeten we nog geld betalen voor de verplichte gids en een bedrag aan het stamhoofd.

Jongens

Voor ons en na ons komen nog meer terreinauto’s met toeristen. Er worden goede zaken gedaan.

Wij maken ondertussen foto’s en we hebben een simpele taakverdeling, Herman klikt en Adrie schokt.

Jonge vrouwen

Even is er ruzie omdat een vrouw eerst voor één telt en dan plots extra wil voor haar baby. De gids had al ja gezegd tegen de prijs en zij is er na de foto niet meer eens. Het sop is voor ons de kool niet waard dus moet er een extra briefje getrokken worden.

Krijger

Aan de andere kant van de rivier ligt een heel grote boerderij, agri-business. En dan besef je dat je toch nog iets unieks meemaakt. Ja, het is toeristisch, maar het is ook nog heel erg echt. De 21e eeuw is al heel dichtbij en we zien de laatste mensen die nog voornamelijk op een pre-historische manier leven. Maar ook mensen die slim genoeg zijn om dat wat ze hebben te gelde te maken. Zolang als het duurt.

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>